विश्वमा यस्ता घटना हुन्छन् जुन कल्पनाभन्दा बाहिरका । कतिपय घटना यथार्थ तर अ’पत्या’रिला पनि हुन्छन् कतिपय घटना सत्य रहन्छन् । यस्तै घटना नाइजेरियामा भएको छ ।

पहिलो वि”वा”हको स”म्ब”न्ध वि”च्छे”द गरेर दोस्रो वि”वा”ह गरेकी एक म”हि”लाले आफ्नो पतिसँग स”म्ब”न्ध वि”च्छे”द गरेकी छन् । स”म्ब”न्ध वि”च्छे”दको कारण श्री”मा”नको लिं’ग ला’ मो भएको र आफूलाई अ स ह्य पी’डा भएको उनको भनाइ छ । नाइजेरियास्थित जम्फारा राज्यको इस्लामिक अदालतले वि”वा”हको एक हप्तापछि यस्तो मु’ द्धा दर्ता भएको जनाएको छ ।

ती म”हि”लाले पहिलो वि”वा”हको स”म्ब”न्ध वि”च्छे”दपछि आफ्नो रितिरिवाज अनुसार मैजिनरीसँग दोस्रो वि”वा”ह गरेकी थिइन् । श्री”मा”नको घर जानुभन्दा पहिला दुलाहाका आमाबुवालाई घर बोलाउने चलन छ । यही अवस्थामा उनीहरु पहिलो पटक

सँगै बसेका थिए । त्यतिबेला पनि ती म”हि”लाले अ’स’हज म’हसुश गरेको बताएकी थिइन् । उनले त्यो पी’ डा आफ्नो आमालाई समेत भनिन् तर, उनकी आमाले बिस्तारै ठिक हुँदै जाने भन्दै ती म”हि”लालाई द’बा ब दिएकी थिइन् । आयशाका अनुसार उनीहरुले सहज

ढंगले यौ’ ”’नआ न”न्द लि ने प्रयास पनि गरे तर अ स हज म हसुश भयो । यो घटना जम्फाराको हो । जम्फारा नाइजेरियाको राजधानीबाट ५०० मिटर दूरीमा पर्छ । नाइजेरियाको यो पहिलो राज्य हो जहाँ यो घटनामा स म्बन्ध वि च्छेदको मान्यता दियो ।

सामान्यतया पुरुषको लिं’ गको आकार ५.२ इन्च अर्थात् १३.१२ सेन्टिमिटर हुने गर्दछ ।घरेलु उपाय गरेर स्त’नको आकारलाई उल्लेख्य रूपमा प्रभावकारी तवरले बढाउन सकिएला जस्तो लाग्दैन, तर कतिपय समाजमा ठू”’ला आकारका स्त’नलाई

आ”क”र्ष”क मानिने भएकाले यसलाई ठूलो बनाउन म”हि”लामाथि दबाब हुन्छ । सौन्दर्य सँग आकार तथा आकृति जोडिने भएकाले त्यस्तो भएको हुनसक्छ । त्यसै कारणले संसारभर नै यसलाइ बढाउन वा आक’र्षक देखाउन विभिन्न विधि प्रयोग हुने गरिएको

देखिन्छ । क्रिम प्रयोग गरेर यसलाइ वा मु’न्टोको मालिसले यसको आ’कार बढ्ने दाबी गरिए पनि यसले स्थायी रूपमा आकार बढ्छ भन्ने कुरा प्रमाणित छैन । केही कस’रतले छा”तीको मां”स”पे”शीलाई बलियो र ठूलो बनाउँछ र यस्तो स्थितिमा स्त’न ठूलो भए जस्तो लाग्न सक्छ

तर त्यसले स्त’नको कपको आकार लाई परिवर्तन गर्दैन । विभिन्न रसा’यनिक औष’धियुक्त मल्हमको प्रयोग अर्को उपाय हो । त्यसबाहेक यसको आ’कारमा वृद्धि गर्न पम्पको प्रयोग पनि निकै चर्चामा छ । शल्य चि”कि”त्सा गरेर यसको आ’कार बढाउन सकिन्छ ।

तर अत्यधिक खर्चका साथै शल्य चिकि’त्साको कुप्रभावको अस’र खप्नुपर्ने हुनसक्छ । यो पनि रो”च”क यौ,न कथा १८ पुगेकालेत्रहोला….बैसाख जेठको गर्र्मीमा केटीहरुलाई कुखुरा पा”लुं कि पो”ई’ला जाउं जस्तो हुन्छ भन्थे सांच्चै त्यस्तै भएको थियो मलाई ।

को”ठाभित्र गुम्सिएर म अनेक रंगीन कल्पनामा डुब्दै थिएं । मेरो श”रि”रमा पातलो सुतीको म्याक्सी मात्र थियो । म्याक्सीभित्र पेण्टी र ब्रा फुकालेर मिल्काई सकेकि थिएं । एक त गर्मीले गर्दा श”रि”रमा टाँसिने कपडाहरु लगाउनै नसकिने त्यसमाथी

सरी रो”मा’ञ्चित हुने कल्पनाको रंगीन संसारमा डुब्दा मलाई त्यस्ता कपडाहरुले अवरोध खडा गरेको महसुस हुने गर्छ । पढ्नको लागी खोलेको किताब खुल्लै मेरो पेटमाथी घोप्टो परेर नाईटोमा मुख जोतिरहेको थियो । म एउटा हातले म्याक्सी माथी

बाटै आफ्नै छा”ती खेलाईरहेकि थिएं । मलाई आफैंले छा”ती खेलाउंदा थोरै दुख्ने गरेर स् त न को मु ण् टो निचार्यो भने आन”न्द लाग्छ – त्यसैले पनि होला मेरो छा”तीको गोलाई र स्त न को मुण् टो निक्कै स’प्रेको नि’बु’वा जस्तो ठु’लो ठु’लो भएको ।

म उत्तानो परेर बिछ्यौनामा म’डारिईरहेकि थिएं । मडारिने क्रममा तलबाट म्याक्सी सुर्किईएर पेट सम्म आएको थियो । म अर्को हातले भने बाक्लिएर कालो हुंदै जाने क्रममा भएका रहर लाग्दा यो नि क्षेत्रका रौं हरु मु सार्दै थिएं । वाताबरणमा भएको

गर्मी र मेरो रंगीन कल्पनाले उमारेको जोसको संमिश्रणले गर्दा मलाई मेरो यो नि भित्रबाट ज्वालामुखी विष्फोटन भएर लाभाहरु छरिन्छ कि जस्तै लाग्दैथियो । विष्फोटनकै संकेत स्वरुप मेरो या ेनिको मुखभागबाट निस्किएको चिल्लो चि प्लो

पदार्थ मेरो हातले स्पर्स गर्दै गर्दा ढोकाबाहिरबाट आमा कराउनु भयो , ू ए १ सानी , आज त बाख्राहरु मरिसकेहोलान । जा जा पानी लगेर दे अनि सिँयालमा सारेर आईज । ू मेरो एकाग्रतामा खलल पुर्याउंदा मलाई झनक्क रिस उठ्यो तर ‘कहाँ छन् बाख्रा ?

मैले सोधें । ू खै कुन्नी त कहाँ छन ? बिहान लगेर कहाँ खुटेकि थिईस ? ू आमाको जवाफले पो थाहा भयो बाख्राहरु त म आफैंले लगेर बिकाशहर्को खेतमा खुटाएर आकि थें । ू लु जा झट्ट , मरिसकेहोलान बाख्राहरु त ।ू

आमाको आवाज क्रमश मधुरो हुंदै गयो सायद मेरो ढोकाबाट फर्किसक्नु हुंदैथियो । यो तातो घाममा बाख्राहरु भएको ठाउं सम्म पुग्नु पर्ने हुंदा मरे जतिकै लागेको थियो मलाई तर विकाशलाई त्यहाँ भेटिन सकिने संभावनाले मलाई जाँगरिलो बनायो ।

म सपनाबाट ब्युँझिए झैं उठें र एउटा तौलिया कम्मर मा बेह्रें यसो गर्दा पातलो म्याक्सीभित्रको मेरो बिना पे”ण्टीको या ेनिको आ”कार र यो नि क्षेत्रका रौंहरु लुक्न सक्थ्यो । टाउकोमा सानो रुमाल राखेर घाम छेल्दै म बाल्टीभरी नुनपानी बोकेर

बाख्राहरुलाई खुवाउन हिडें । बाख्राहरु भएसम्म पुग्नलाई खेतैखेत झण्डै २० मिनेट हिंड्नु पथ्र्यो । म बाटै भरी विकाशलाई सम्झंदै थिएं । हुनपनि अति साह्रै सोझो छ बिकाश । म प्रत्येक पटक उ संग नजिक पर्दा उसको स्पर्सको भोकी हुन्छु तर उसलाई

भने केहि वास्तै छैन । मैले आँखाहरुले लाखौं पटक प्रे”’मको निवेदन हालीसकें तर विकाशले कहिल्यै बुझ्न सकेन । धेरै पटक एकान्तमा भेट हुंदा मैले जानी जानी स्त नहरु उसको कुम छा ती तिर रगडेर प्रणयको खुल्ला निमन्त्रणा दिईसकें तर उसलाई कुनै असर हुंदैन ।

सानै देखि नदेखेको , नजानेको भए म विकाशमाथी यौ,ना,ङ्ग छैन कि भनेर शंका गर्न सक्थें तर सानोमा संगै खेल्दा हरेक पटक विकाश आफैं अघि सरेर लोग्नेको भुमिका निभाउंथ्यो भने मलाई स्वास्नीको भुमिका निभाउन बाध्य पाथ्र्यो ।

हामी निर्धक्क भएर बाख्राका पाठापाठीहरु उक्लाउक्ली गरे झैं खेल्थ्यौं । भातपकाई (भाँडाकुटी) बाट शुरु हुने हाम्रो बालखेल संधै लोग्ने स्वास्नी भएर लोग्ने स्वास्नीको भुमिका निर्वाह गर्दै ब”’च्चा जन्मिउञ्जेल सम्म खेल्ने गथ्र्यौं । सानोमा यस्ता सबै खेल खेल्न

सिकाउने मेरो नायक आज कसरी यति धेरै सोझो भयो ? मनभरी बिकाशलाई बोकेर म एकसुरमा हिंड्दै गर्दा विकाशकै आवाजले म झस्किएं ’ ए– सानी , तिम्रो बाख्राहरु यहाँ ल्याईदिएको छु , पानी पनि ख्वाईदिएं है । ‘ म बाल्यकालको

स्मृतीमा हराईरहेकोले होला एकपटक त विकाशले ए..सानी खेल्न आउ न भनेको जस्तो लाग्यो तर यथार्थमा विकाशले भनेको मैले बुझिहालें ।गाउँ देखि निक्कै पर हम्मेसि मान्छेहरु आईनपुग्ने स्थानमा उसकै खेतको बिचमा भएको घना बाँसघारीको

सिँयालमा उसका अनि मेरा पनि बाख्राहरु सारेर किताब पढ्दै बसिरहेको थियो विकाश । ढुंगो खोज्दा देउता मिल्यो भन्दै म उ भएनेर गएं । उ किताबमै मस्त थियो । बाल्टीको पानीले खुट्टामा लागेको धुलो पखाल्दै बोल्ने बहाना झिकें, कति पढ्छौ विकाश ?

अल्छि लाग्दैन ? ‘ ‘ लाग्दैन है । ‘ किताबबाट नजर नहटाई सोझो जवाफ दियो उसले । ‘उफ कति साह्रो गर्मी । तिमीलाई गर्मी भएन ? ‘ मैले उसको ध्यान भंग गर्ने हेतुले कम्मरमा बाँधेको तौलिया खोलें । मलाई बिश्वास थियो यदि उसले हेर्यो भने मेरो

पातलो म्याक्सी भित्र माथी छा”तीतिर आकाश छुने रहरले चुलिएका दुई टाकुराहरु र तलपट्टी अरुणको गल्छि अनि त्यहाँको बनस्पती जगत स्पष्ट देख्नेछ । म उसको नजिकै बस्नलाई तौलिया ओछ्याउने उपक्रममा लागें । उसले मलाई हेर्यो र तुरुन्तै भन्यो , ‘

छि – तिमी त यत्री ठुलि भएर पनि क,ट्टु नलाएकि ? ‘ सरलपनाको पनि यौ,टा हद हुनु पर्ने हो तर मेरो या,ेनि र त्यस वरीपरीका रौंहरु स्पष्ट देख्दा पनि उसमा कुनै उ,त्ते,जना आएन क्यार । उसको नजर फेरी किताबमै अडियो । म तौलियामाथी उसको छेवैमा

बसें र भनें ,’ तिमीलाई यो सुकेको झारले बिझाएन ? यो तौलियामा बसन ।’ बटन खु,ल्ला भएको मेरो म्याक्सीबाट बाहिर निस्कन खोज्दै गरेका दुबै स्,त,न,हरुले विकाशलाई ल आउ खेलौं भन्ने अपिल गर्दैथिए । ‘ नाईँ अब म घर जान्छु , तिमी नै बस । ‘ किताब बन्द

गरेर उठ्न खोज्दै थियो विकाश । मैले हत्तार उसको हात समातेर आफु तिर तानें म यौटा खु,ट्टा सिधा अगाडी तन्काएर र अर्को खुट्टा तेर्सो पारेर घुंडादेखि केहि खुम्च्याएर बसेकि थिएं । आधा उठिसकेको अवस्थाबाट सम्हालिन नपाउंदै विकाश मेरो

काखमा मुख जोतेर लड्यो । उसको तिखो चुच्चो नाक म्याक्सी बाहिरबाटै मेरो यो,नि,को माथ्लो भागमा धस्सिएको मिठो महसुस गरें मैले । सायद उसले पनि पहिलो पल्ट मेरो यौ,व,न,को मादक सुगन्धको अनिभुती गर्यो होला । उसले बिस्तारै टाउको उठाएर

भन्यो ( ‘ तिमीलाई त लाज शरम केहि छैन सानी । अब त हामी ठुला ठुला भै सक्यौं त । कहाँ सानोको जस्तो गरेको ? ‘ मैले विकाशको हात छोडेकै थिइनं । छोड्यो भने उ भाग्छ भन्ने मलाई थाहा थियो । म विकाश संग सानोमा गरेका सबै कृयाकलापहरु दोहोर्याउन

चाहन्थें । उसैले सानोको कुरा झिक्दा मलाई अझ अघि बढ्न सहज भयो र भनें – ‘ अनि के त ? सानोमा म अर्कै तिमी अर्कै थिईनौं त , सानोमा गर्न हुने अहिले गर्दा चैं के हुन्छ ? ‘ विकाशको अनुहार लाजले रातो भएको थियो । मेरो अनुहारमा पनि उत्तेजनाको लाली थियो होला ।

मेरो हातबाट आफ्नो हात छुटाउने प्रयत्न गर्दै विकाशले भन्यो , ‘ सानोको जस्तै अहिले गर्दा तिमी सांच्चैको आमा भयौ भने नि ? अब त सानोको जस्तो झुम्राको नानी जन्मिदैन त ? ‘ ‘ जन्मे के त ? बिहे गरेर बसौंला नि । कि तिमी मलाई बिहे गर्दैनौ ? म त तिमी बाहेक अरु संग

त मरे नि बिहे गर्दिन । तिमीलाई त मेरो मायापनि लाग्दैन कि के हो ? ‘ रिसाएको नखरा पार्दै मैले भनें । विकाश अवाक भएझैं मेरो आँखामा हेर्न लाग्यो । उसको अनुहारमात्र हैन कानहरु पनि राता राता भएका थिए । उ आगोको समिप परेको नौनी झैं

पलपल पग्लिंदो थियो । लाजले रातो भएको उसको अनुहारमा क्रमश उ,त्ते,ज,नाको रंग थपिंदै थियो । बिस्तारै उसले मेरो गालामा हात राखेर कपालका केश पन्साउंदै भन्यो ,’ लाग्छ नि सानी , धेरै धेरै लाग्छ तिम्रो माया तर माया लाग्छ भनेर जताततै

पोख्दै हिंड्नु हुंदैन नि , हैन र ? ‘ बिकाशको आँखामा कताकता आँशु छचल्किएको थियो । उसले त मलाई चोखो माया साँचो अर्थमा गर्दोरहेछ । मैले पो बुझ्न नसकेको रहेछु उसको मायालाई । त्यसबेला मलाई आफ्नो उत्ताउलोपना देखेर एकैछिनको

लागी आफैं संग एकैसाथ लाज र घिन लागेर आयो । मेरा आँखाभरी आँशु भरीए । त्यती धेरै जोश बोकेर विकाश संग या,ैन कृ,डामा लिप्त हुने अभिलाशा बोकेर आएकि मैले विकाश संग माफ माग्न पनि सकिनं । सायद उसले मेरो आँखाले गरिरहेको

याचना बुझ्यो होला दुबै हातले मेरो दुबै गालामा भएको केशहरु पन्साउंदै लगेर कान मुन्तिर कसिलो गरेर समाई मेरो ओठमा चु,म्ब,न गर्यो ।मेरा हातहरु विकाशको पाखुरा मुनितिरबाट पिठ्युँमा पुगेर उसलाई कस्न खोज्दैथिए ।

चुम्बनको क्रम केहिबेर चलिरह्यो । हामीदुबै एक अर्काको क्रमश दुबै ओठहरु चु,स्ने,क्र,ममा थियौं । मैले आफ्नो तल्लो ओठ उसको दुबै ओठको बिचबाट फुस्काएर फुस्फुसाएको स्वरमा उस्लाई थ्याङ्क यु आई लभ यु भनें । उस्तै स्वरमा बिकाशले

पनि आई लभ यु टु भनेर मेरो जिब्रो माग्यो । मैले आफ्नो जिब्रो उसको मुखभित्र छिराएं । बडो तन्यमताका साथ विकाशमेरो जिब्रो च,ुस्न लाग्यो । जि,ब्रो चु,सा,उ,नुको आन”न्द मलै पनि भै रहेथ्यो । पालैपालो हामी एक अर्काको जिब्रो चु,स्तै गर्दा बिकाशको हात मेरो स्,त,नमा खेल्न

लागिसकेको थियो । मलाई केहि हिम्मत बढ्यो र अनुरोध गरें , ‘विकाश आज एक पटक सबै गरौं न प्लीज । ‘ हामी दुबै जिब्रो च,ुस्ने क्र,ममा तौलियामाथी लडिसकेका थियौं । अहिले बिकाशको मुख म्या,क्सी,बाट जबर्जस्ती बाहिर निस्किंदै गरेको मेरो दाईने स्,त,न,मा थियो ।

एउटा हातले उसले मेरो घुचुकमा कपालको केश मुठ्याएको थियो भने अर्को हात मेरो यो,नि क्षेत्रतिर डुलाउंदै थियो । यस्तोबेलामा सायद श”रि”रलाइ दिमागले नियन्त्रणमा रख्न सक्दैन होला मेरो हात विकाशको घुँडासम्म आउने हनुमाने क,ट्टुभित्र पसेर कडा

लि,ङ्ग संग खे,ल्न लागे । सानोमा देखेछोएको भएपनि जवानभएपछि कल्पना मात्र गरेको विकाशको लि,ङ्ग मेरो कल्पनामा झैं ल,म्ब,ाई र गोलाईमा थियो । सानोमा उसिनेको सखरखण्डको त्यान्द्रो जस्तो देखिने बिकासको …. अहिले मेरो मुठ्ठीमा अटाई नअटाई थियो ।

म,ैले मुठ्ठीमा नापीरहेको उसको लि,ङ्ग मेरो यो,निभित्र सम्म छिराउन पाएहुन्थ्यो जस्तो लागेर मैले पुन अनुरोध गरें तर मेरो अनुरोधको उल्टो असर परे झैं विकाश हठात मेरो श”रि”रबाट अलग भयो र मैले तानेर तल पुर्याईदिएको क,ट्टु माथी सार्दै बो,ल्यो

अहिले नै गर्ने र सानी? कोहि आए भने? ‘ म पनि अलि सम्हालिएर यताउता हेरें । त्यहां वरपर बाँधेका बाख्राहरु हामी के गरिरहेछौं भन्ने जिज्ञासा भएझै हामीलाई हेरिरहेका थिए । अलि परतिर मेरो घरको बोको विकाशको घरको पाठीमाथी उक्लेर डल्लो पर्दैथियो ।

‘ को आउँछ र यहाँ ? ‘ मैले प्रतिप्रश्न गरें र उठेर एकै ठाउँ गुजुल्टिएको तौलियालाई फेरी सजिलो गरि ओछ्याउन थालें । तौलिया ओछ्याउनको लागि म आधा निहुरिएको अवस्थामा हुंदा पछिल्तिरबाट विकाश आएर उसको लि,ङ्ग मेरो यो,निभागमा पर्ने गरी रगड्न थाल्यो ।

उसको दुबै हात मेरो स्,त,नमा खेल्न लागेका थिए । म घुंडा टेकेर उ भएतिर फर्किएं र उसको लि,ङ्ग हातमा खेलाउन थालें । मैले एकाध पटक ब्,लु फिल्महरुमा केटीहरुले लि,ङ्ग च,ुसेको अनि केटाहरुले यो,नि चा,ट,ेको देखेको थिएं । अबेरै नगरी मैले विकाशको

लि,ङ्ग आफ्नो मुख भित्र हालें र लालीपपझैं च,ुस्,न थालें । ‘ अरे सानी , यो के गरेको ? ‘ विकाश भन्दैथियो । सायद उसले म यती अगाडी बढ्न सक्छु भन्ने सोचेको थिएन । केहिबेर सम्ममात्र विकाशको लि,ङ्ग मेरो मुखभित्र रगडिएको के थियो मैले आफ्नो

किलकिलेमा तातो पानीको सिर्का महसुस गरें साथै विकाशको मुखबाट आह… को आवाज निस्किएको सुनें । क्रमश बिकाशको लि,ङ्गले भातको माड जस्तो बाक्लो तातो चि,प्,लो तरल पदार्थ छाड्न थाल्यो । उसको बि,र्य,को केहि भाग मेरो मुखभित्र के

पसेको थियो मलाई वा’क’वाकी आयो । मैले विकाशको लि,ङ्ग आफ्नो मुखबाट बाहिर निकालें र उसको वि,र्य ओकलेर फालें । पुरानो जमानाको टेको कलमले झै छादीरहेको विकाशको लि,’ङ्ग आफ्नो या,ेनिमा छिराउन खोज्दैथिएं म । ‘ मलाई त भयो सानी ।’ बिकाश बोल्यो ।

उ पुरै स्ख,लन भै सकेको थियो । म भने प्या”सी नै थिएं । विकाशले मलाई समाएर उ,त्त,ानो पारेर लडायो र आफु म माथी घोप्,टो परेर चढ्यो । मेरो ओठमा एकपटक म्वा,ईं दिएर उ मेरो स्त,नमा झ,र्यो र दुबै स्त,नका मु,ण्टो क्रमश चु,सेर फेरी उ मेरो यो,नि

भागमा सर्यो र दुबै हातका बुढिऔंलाहरुले मेरो या,ेनि,को दुई गालाहरु च्यातेर मेरो यो,नि चाटीचुटी पारेर चु,स्न थाल्यो । या,ैन,कृ,यामा हामी मान्छेहरु पनि पशुहरु भन्दा कम कहाँ रहेछौं र ? बरु पशुभन्दा अझ तल झरेर हामी दुई रतीरागको धुँवा उडाईरहेथ्यौ ।

सायद पहिलो प्रयास भएर होला विकाश केहि छिट्टो स्ख,लित भएको थियो मेरो पनि हालत त उस्तै थियो । विकाशले मेरो या,ेनि चु,स्ता म पनि धेरै बेर कहाँ टिक्न सकें र ? बर्खेखेतको समाहा फुटेर

लेदोपानी बगेझैं म पनि एकैछिनमा तौलियामाथी छ्यालब्याल भएर पोखिएं । केहिबेर सम्म हामी एकार्काको अँगालोमै बांधिईरहयौं र उठेर दुबै सम्हालिएर बस्यौ । ‘ विकाश हामीले गर्ने काम त गरेनौ नि ?’ मैले सोधें । ‘ के भयो त? गरेको भए तिम्रो यहाँ

ब”’च्चा हुन्थ्यो नि त । ‘ मेरो पेट सुम्सुम्याउदै विकाशले भन्यो , ‘ तिमी कुमारी आमा भयौ भने नि ? ‘ विकाशको कुरा ठिकै थियो । कुमारी आमा भएर घरपरिवारको छि छि र समाजको दुरदुर हुंदै सबैले थुकेको सम्झंदा त आज झैं प्रत्येक पटक यसैगरी उम्लिएको जवानी तौलियामै पोख्नपाए जाती हुन्छ जस्तो लाग्यो ।